تورات با جملاتی در مورد لعنت ها و برکات تمام می شود

در مقاله ی آخر، در مورد دو دستورالعمل حرف زدیم، که ما را در شناخت پیامبر موعود کمک می کرد. این پیامبر همچنین در مورد وقایع آینده نیز پیشگویی هایی می کرد. موسی نیز این ویژگی را داشت. او از طرف خدا در مورد آینده ی بنی اسرائیل سخن می گفت و تمامی پیشگویی هایش به وقوع می پیوست. پیشگویی هایی که در مورد لعنت ها و برکات بود، همگی در زندگی بنی اسرائیل اتفاق افتادند. لیست این وقایع را می توانید در اینجا بخوانید.  قسمت های اساسی در زیر آورده شده اند:

دعای خیر موسی

موسی برای تمامی کسانی که در میان قوم اسرائیل، فرامین خدا را رعایت می کنند، دعای  برکت  و  خیر می کند.  همه ی ملت های دیگر این برکت را خواهند دید و خواهند فهمید که خدا پشتیبان کسانی است که پایبند قوانین او هستند. اینطور نوشته شده است:

“تمام اقوام روی زمین وقتی ببینند که شما قوم برگزیدهٔ خداوند هستید، از شما می‌ترسند.

تثنیه 28:10

هرچند می دانیم که اگر آنها پایبند نباشند، به تمامی لعنت ها دچار می شوند و همه ی ملت ها شاهد آن نیز خواهند شد:

” در سرزمین‌های که خداوند شما را پراکنده خواهد کرد، مردم از سرنوشت شما تعجّب خواهند نمود، آنها شما را مسخره می‌کنند و به شما خواهند خندید.”

تثنیه 28:37

خود بنی اسرائیل نیز این لعنت ها را خواهند دید:

” همهٔ این مصیبت‌ها نشانه و شگفتی ابدی برای شما و فرزندانتان خواهد بود.” 

تثنیه 28:46

خداوند به آنها هشدار داد که بدترین لعنت ها از سمت ملت های دیگر خواهد آمد:

” خداوند قومی را که زبان ایشان را نمی‌دانید از آن سوی دنیا مانند عقاب بر سر شما فرود می‌آورد.

  آنها مردمانی سنگدل خواهند بود که به پیر و جوان رحم نخواهند کرد. ایشان غلّه و رمهٔ شما را خواهند خورد و شما از گرسنگی می‌میرید. ایشان برای شما هیچ غلّه، شراب، روغن زیتون و گاو و گوسفند باقی نخواهند گذاشت و شما خواهید مرد. ایشان همهٔ شهرهای شما را محاصره خواهند کرد تا دیوارهای بلند و مستحکمی را که به آن توکّل دارید، در تمام سرزمین فرو ریزند و آنها شما را در تمام شهرهای سرزمینی که خداوند خدایتان به شما داده است، محاصره خواهند کرد.” 

تثنیه 52-49: 28

و رفته رفته وضعیت بد و بدتر می شود:

“خداوند شما را در بین همهٔ ملّتها در سراسر جهان پراکنده خواهد کرد و در آنجا خدایان چوبی و سنگی را خدمت خواهید کرد؛ خدایانی که شما و نیاکانتان هرگز پرستش نکرده بودید. در هیچ کجا آرامش نخواهید یافت، هیچ مکانی را خانه نخواهید نامید، خداوند شما را پر از نگرانی، ناامیدی و بیچارگی خواهد ساخت.  زندگی شما همواره در خطر خواهد بود. شب و روز، شما وحشت زده خواهید بود. شما همیشه با ترس از مرگ خواهید زیست.”  

تثنیه 65-63: 28

در باره ی این لعنت ها و برکات  از طرف خدا وعده داده شد.

” تا با خداوند خدایتان پیمان ببندید و مسئولیّت انجام آن را بپذیرید. تا آنکه امروز خداوند همان‌طور که به شما و به نیاکانتان، یعنی ابراهیم، اسحاق و یعقوب وعده داد، شما را به عنوان قوم خود بپذیرد و او خدای شما باشد.شما تنها کسانی نیستید که خداوند با شما پیمانی با مسئولیّت می‌بندد. او با همهٔ ما که امروز در حضورش ایستاده‌ایم و همچنین فرزندان ما که هنوز به دنیا نیامده‌اند، نیز پیمان می‌بندد. به یاد دارید که در سرزمین مصر چگونه زندگی می‌کردیم و چطور از بین اقوام مختلف گذشتیم.”     

تثنیه 15-12: 29

به عبارت دیگر، این وعده به نسل های بعدی بنی اسرائیل، تعهد می دهد. در اصل، این وعده ها بر روی زندگی نسل های آینده تاثیر خواهد گذاشت.

“نسلهای آینده و فرزندان شما و بیگانگانی که از سرزمین‌های دوردست بیایند و از سرزمین شما عبور کنند، بلاها و بیماری هایی را که خداوند به این سرزمین فرستاده است، خواهند دید. کشتزارها بی‌حاصل و با گوگرد و نمک پوشیده خواهند شد، هیچ چیز در آنها کاشته نخواهد شد و حتّی علف نیز در آنجا نخواهد رویید. سرزمین شما مانند شهرهای سدوم و غموره و اَدُمَه و صبوئیم خواهد بود که خداوند با آتش خشم خود آنها را نابود کرد. آنگاه جهانیان خواهند پرسید: “چرا خداوند با سرزمین ایشان چنین کرده است؟ دلیل خشم عظیم او چه بوده است؟”  سپس پاسخ خواهند داد: “زیرا ایشان پیمانی را که هنگام خروج از مصر، خداوند خدای نیاکانشان با ایشان بست، شکسته‌اند. ایشان خدایان دیگری را که نمی‌شناختند، خدمت و پرستش کرده‌اند، خدایانی که خداوند پرستش آنها را منع کرده بود.   بنابراین آتش خشم خداوند بر ضد آنها افروخته شد و آنها را به تمام لعنت‌هایی که در این کتاب نوشته شده‌اند، گرفتار کرد. خداوند با قهر و غضب و خشم شدید خود، آنها را از این سرزمین ریشه کن ساخت و به سرزمین دیگری راند که تاکنون در آنجا به سر می‌برند.”«اسرار به خداوند خدای ما تعلّق دارد، امّا آنچه بر ما آشکار گشته است، برای همیشه به ما و فرزندانمان تعلّق دارد تا از همهٔ آنها پیروی کنیم.” 

تثنیه   27-21: 29

آیا نعمت ها و لعنت های موسی به پایان رسید؟

نعمت های وعده داده شده فوق العاده بودند ، اما لعنها را تهدید می کردند شدید بودند. به هر حال ، مهمترین سؤالی که می توانیم بپرسیم این است: “آیا این اتفاقات افتاده است؟”

جواب درك ماست. بخش عمده ای از عهد عتیق الکیتاب ، سابقه تاریخ بنی اسرائیلی ها است و از آن می توانیم ببینیم که چه اتفاقی می افتد. ضمناً در خارج از عهد عتیق ، از مورخان یهودی مانند یوسف ، مورخان گراكو-رومی مانند تاسیتوس نیز پرونده هایی داریم و بسیاری از آثار باستانی را نیز پیدا كرده ایم. همه این منابع موافق و تصویری پایدار از تاریخ بنی اسرائیلی ها را ترسیم می کنند. این نشانه دیگری برای ما است. در اینجا مروری بر تاریخ بنی اسرائیلی هایی که با تصویر شده اند برای کمک به ما در بهتر دیده شدن آنچه در تاریخ آنها اتفاق افتاده است آورده شده است

ما از این تاریخ چه می بینیم؟ بله ، واقعاً نفرین های موسی ، بسیار وحشتناک است که آنها از بین رفتند – و دقیقاً همانگونه که او آن هزاران سال پیش را نوشت – قبل از این که همه اتفاق بیفتد (بیاد داشته باشید این پیش بینی ها بعد از اینکه اتفاق افتاد ، اما قبل از آن نوشته نشده اند).

اما نفرین موسی به همین جا ختم نشد. ادامه داشت اینگونه است که موسی (علیه السلام) این فحش ها را به پایان رساند.

وقتی همه این نعمت ها و لعنت ها را پیش از روی تو قرار دادم و آنها را به قلب خود می بروی هر جا که خداوند خدای تو شما را در بین ملل پراکنده می کند ، و هنگامی که شما و فرزندانتان به خداوند خدای خود بازگشتید و با تمام وجود از او پیروی کنید و با تمام روح شما مطابق آنچه امروز به شما دستور می دهم ، آنگاه خداوند خدای شما ثروت شما را ترمیم می کند و به شما دلسوزی می کند و شما را دوباره از تمام ملل جایی که او شما را پراکنده می کند جمع می کند. حتی اگر به دوردست ترین سرزمین زیر آسمان تبعید شده باشید ، از آنجا خداوند ، خدای شما ، شما را جمع می کند و شما را باز می گرداند. او شما را به سرزمینی که متعلق به اجداد شما بود ، می رساند و شما آن را تصرف خواهید کرد. او شما را از نیاکان خود مرفه تر و بی شمار تر خواهد کرد

تثنیه 30: 1-5

یک سوال بارز برای پرسیدن (دوباره) این است: آیا چنین اتفاقی افتاده است؟ برای دیدن ادامه تاریخ آنها اینجا را کلیک کنید.

بستن تورات – زا بور پیش بینی کرد

با این نعمت ها و لعنت ها ، ثورات نتیجه می گیرد. حضرت موسی (علیه السلام) اندکی پس از اتمام آن می میرد. سپس بنی اسرائیل ، زیر جانشین موسی – جوشوا – وارد سرزمین شدند. همانطور که در تاریخ بنی اسرائیل توضیح داده شده است ، آنها در آنجا بدون پادشاه و بدون پایتخت زندگی می کردند تا اینکه سلطان بزرگ داوود یا داوود (یا داوود) به قدرت رسید. او بخش جدیدی از عهد عتیق را آغاز کرد که قرآن با آن به عنوان زبور تصدیق می شود. ما باید زابور را بفهمیم زیرا علائم آغاز شده در تورات – که به ما در درک ا انجیل کمک خواهد کرد. بعد می بینیم که چگونه قرآن و عیسی المسیح درباره داود (علیه السلام) و زبور صحبت می کنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *