مقدمه: الگوی “انجیل” (انحیل) در قرآن به عنوان نشانه ای از جانب خداوند

    وقتی برای اولین بار کتاب مقدس را خواندم، خیلی تعجب کردم. من منابع مستقیم زیادی در رابطه با کتاب مقدس پیدا کردم. جایگاه ویژه ی کتاب مقدس در قرآن، باعث تعجب و علاقه ی من شد.در تمامی آیات زیر، اشارات مستقیمی به انجیل کرده است.

احتمالاً آنچه را که من می بینم، شما نیز خواهید دید.

” اين كتاب را در حالى كه مؤيد آنچه [از كتابهاى آسمانى] پيش از خود مى‏ باشد به حق [و به تدريج] بر تو نازل كرد و تورات و انجيل را. پيش از آن براى رهنمود مردم فرو فرستاد و فرقان [=جداكننده حق از باطل] را نازل كرد كسانى كه به آيات خدا كفر ورزيدند بى‏ ترديد عذابى سخت‏ خواهند داشت و خداوند شكست‏ ناپذير و صاحب‏ انتقام است.

سوره ی آل عمران 3-4

” و به او كتاب و حكمت و تورات و انجيل مى ‏آموزد.” 

3- سوره ی آل عمران 48

” اى اهل كتاب چرا در باره ابراهيم محاجه مى ‏كنيد با آنكه تورات و انجيل بعد از او نازل شده است آيا تعقل نمى ‏كنيد.”

3-سوره ی آل عمران 65

” و عيسى پسر مريم را به دنبال آنان [=پيامبران ديگر] درآورديم در حالى كه تورات را كه پيش از او بود تصديق داشت و به او انجيل را عطا كرديم كه در آن هدايت و نورى است و تصديق‏ كننده تورات قبل از آن است و براى پرهيزگاران   ”  رهنمود و اندرزى است

5- سوره ی  المائدة 46

” و اگر آنان به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارشان به سويشان نازل شده است عمل میکردند قطعا از بالاى سرشان [بركات آسمانى] و از زير پاهايشان [بركات زمينى] برخوردار مى ‏شدند از ميان آنان گروهى ميانه‏ رو هستند و بسيارى از ايشان بد رفتار مى كنند.”  

5- سوره ی  المائدة  66

“بگو اى اهل كتاب تا [هنگامى كه] به تورات و انجيل و آنچه از پروردگارتان به سوى شما نازل شده است عمل نكرده‏ ايد بر هيچ [آيين بر حقى] نيستيد و قطعا آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى از آنان خواهد افزود پس بر گروه كافران اندوه مخور.”   

5-سوره ی  المائدة 68

” [ياد كن] هنگامى را كه خدا فرمود اى عيسى پسر مريم نعمت مرا بر خود و بر مادرت به ياد آور آنگاه كه تو را به روح‏القدس تاييد كردم كه در گهواره [به اعجاز] و در ميانسالى [به وحى] با مردم سخن گفتى و آنگاه كه تو را كتاب و حكمت و تورات و انجيل آموختم و آنگاه كه به اذن من از گل [چيزى] به شكل پرنده مى‏ ساختى پس در آن مى‏ دميدى و به اذن من پرنده‏ اى مى ‏شد و كور مادرزاد و پيس را به اذن من شفا مى‏ دادى و آنگاه كه مردگان را به اذن من [زنده از قبر] بيرون مى ‏آوردى و آنگاه كه [آسيب] بنى‏ اسرائيل را هنگامى كه براى آنان حجتهاى آشكار آورده بودى از تو باز داشتم پس كسانى از آنان كه كافر شده بودند گفتند اين[ها چيزى] جز افسونى آشكار نيست.” 

5- سوره ی  المائدة 110

” در حقيقت ‏خدا از مؤمنان جان و مالشان را به [بهاى] اينكه بهشت براى آنان باشد خريده است همان كسانى كه در راه خدا مى ‏جنگند و مى ‏كشند و كشته مى ‏شوند [اين] به عنوان وعده حقى در تورات و انجيل و قرآن بر عهده اوست و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است پس به اين معامله‏ اى كه با او كرده‏ ايد شادمان باشيد و اين همان كاميابى بزرگ است.”  

9- سوره ی التوبة 111

” محمد [ص] پيامبر خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير [و] با همديگر مهربانند آنان را در ركوع و سجود مى ‏بينى فضل و خشنودى خدا را خواستارند علامت [مشخصه] آنان بر اثر سجود در چهره ‏هايشان است اين صفت ايشان است در تورات و مثل آنها در انجيل چون كشته‏ اى است كه جوانه خود برآورد و آن را مايه دهد تا ستبر شود و بر ساقه ‏هاى خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد تا از [انبوهى] آنان [خدا] كافران را به خشم دراندازد خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏ اند آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده‏ است.”   ( )

48- سوره ی سوره ی الفتح  29

توجه داشته باشید که قرآن هنگام مراجعه به انجیل، آن را به تنهایی به کار نمی برد؛ بلکه همیشه به تورات نیز اشاره می کند. می دانید که تورات کتاب حضرت موسی است. مسلمانان آن را ” تورات” و یهودیان “توراه” می نامند. برخلاف دیگر کتب مقدس، نام انجیل هرگز به تنهایی ذکر نشده است.با نگاه کردن به بعضی آیات در تورات و قرآن می توانید به این نتیجه برسید. مثلا:

” آنگاه به موسى كتاب داديم براى اينكه [نعمت را] بر كسى كه نيكى كرده است تمام كنيم و براى اينكه هر چيزى را بيان نماييم و هدايت و رحمتى باشد اميد كه به لقاى پروردگارشان ايمان بياورند. و اين خجسته كتابى است كه ما آن را نازل كرديم پس از آن پيروى كنيد و پرهيزگارى نماييد باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.” 

سوره ی  الأنعام 154-155

” آيا در [معانى] قرآن نمى‏ انديشند اگر از جانب غير خدا بود قطعا در آن اختلاف بسيارى مى‏ يافتند.”  

4- سوره ی النساء 82

به عبارت دیگر، وقتی ما به کتاب مقدس اشاره می کنیم، می بینیم که قرآن همیشه آن را به همراه تورات ذکر می کند. این فقط مختص انجیل است. همانطور که می دانید، قرآن بدون ذکر نام سایر کتب مقدس، درباره ی خودش صحبت می کند وباز هم  بدون بردن نام سایر کتاب ها، در مورد تورات نیز صحبت می کند.

الگوی پشتیبانی حتی در یک استثنا

فقط یک استثناء از این الگوی من پیدا کرده ام. توجه کنید که چگونه آیه زیر “انجیل” را ذکر می کند

“و ما نوح و ابراهیم را فرستادیم و در خط آنها پیشگویی و وحی قرار دادیم و بعضی از آنها به راهنمایی صحیح بودند اما بسیاری از آنها به ستمكاران سرکش تبدیل شدند.” سپس به دنبال آنها [نوح ، ابراهیم و انبیا] ما آنها را با پیامبران خود دنبال کردیم. ما عیسی بن مریم را پس از آنها فرستادیم و انجیل را به او بخشیدیم. و ما در قلب كسانی كه پیروان او شفقت و رحمت بودند ، مقرر كردیم.

57: سوره حدید : 26-27

اگرچه این تنها نمونه “انجیل” (یا “منجیل”) است که بدون مراجعه به “قانون” مقدم بر آن است ، اما زمینه این آیه را تایید می کند. آیه پیشین (26) به صراحت از نوح ، ابراهیم (ابراهیم) و دیگر انبیاء یاد کرده بود و سپس در این آیه از آن “انجیل” یاد می کند. اما این “قانون” – تورات موسی (موسی) است که نوح ، ابراهیم و سایر پیامبران را معرفی و توضیح می دهد. بنابراین ، حتی به این استثنا ، این الگوی باقی مانده است زیرا محتوای قانون ، و نه فقط برچسب ، بر ذکر “انجیل” مقدم است.

پیامبرانی که آیات خدا را اعلان کردند؟

آیا ذکر نام انجیل بعد از تورات و همچنین بکار بردن این دو کتاب با هم، اهمیت دارد؟  برخی این را بر حسب  تصادف و یا عادت می دانند. قبلاً آموخته ایم که چنین نمونه هایی را جدی بگیریم. به احتمال زیاد، این نشانه ها برای ما دارای اهمیت هستند. این به ما کمک می کند تا قاعده و قوانینی را که خدا در آن قرار داده است، درک کنیم. برای مثال: ما فقط زمانی می توانیم انجیل  درک کنیم که  تورات  را خوانده باشیم. این یک اصل مهم و ضروری است. بنابراین ، برای درک بهتر انجیل، ابتدا به تورات نگاه می کنیم و آنچه لازم است را یاد می گیریم. قرآن از پیامبرانی سخن می گوید که آیات خدا را اعلام کرده اند. به آیات زیر دقت کنید:

” اى فرزندان آدم چون پيامبرانى از خودتان براى شما بيايند و آيات مرا بر شما بخوانند پس هر كس به پرهيزگارى و صلاح گرايد نه بيمى بر آنان خواهد بود و نه اندوهگين مى شوند. و كسانى كه آيات ما را دروغ انگاشتند و از [پذيرش] آنها تكبر ورزيدند آنان همدم آتشند [و] در آن جاودانند.” 

7- سوره ی الأعراف 35-36

طبق این آیات، این پیامبران آیات خدا را به فرزندان آدم اعلام کردند. ( فرزندان آدم شامل همه ما هم می شود) یک فرد خردمند و عاقل در درک این آیات سعی خواهد کرد. بیایید تورات را بخوانیم و انجیل را نیز بررسی کنیم. با هم دیگر ببینیم که پیامبران درباره ی راه درست زندگی چه آموختند.

بما درست از آغاز زمان با نشانه آدم شروع می کنیم. سپس با علامت قابیل و هابیل ، نوح ، لوت و نشانه های ابراهیم (I ، II ، III) ادامه می دهیم. البته ممکن است بخواهید با پاسخ به این سؤال که آیا کتاب های تورات ، زابور و اینجیل (که کتاب مقدس را تشکیل می دهند) خراب شده است ، شروع کنید. قرآن کریم در مورد این سوال مهم چه می گوید؟ و سنت؟ و اطلاعاتی از علم انتقاد متن؟ در روز داوری خوب خواهد بود که وقت لازم برای مطلع شدن را داشته باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *